Janina Trylińska „Nina”

Janina Trylińska ps. „Nina”, zam. Dobosz 

Urodzona 5 listopada 1921 r. w Warszawie, córka  Leona i Marii, Leonii.   Sanitariuszka 1) w Batalionie  ”Harnaś „ kompanii   Grażyna. Przeszła cały szlak bojowy  kompanii –  Śródmieście, Czerniaków. Wraz z nią 22 sierpnia 1944 r. broniła kompleksu domów  Wilanowska 1– Solec 53.

Niemal w każdym opracowaniu, czy albumie o walkach  na Czerniakowie zamieszczane jest zdjęcie przechylonej na burtę „Bajki”. „Bajka” to przedwojenny stateczek spacerowy zacumowany w porcie czerniakowskim. 12 sierpnia, po ostrzelaniu przez Niemców z mostu Poniatowskiego osiadł na brzegu.

19 i 20 września obrońcy Czerniakowa – Powstańcy AK i AL oraz żołnierze  9 pp LWP walczyli już tylko w kwartale ulic: Wilanowska-Idźkowskiego-Zagórna. Następnego wieczora przyczółek czerniakowski obejmował już tylko dwieście metrów wybrzeża w pobliżu „Bajki”. Podziurawiony statek, będący pod stałym ostrzałem Niemców zapełniali ranni, chorzy i ostatni jeszcze się broniący. Dawał bowiem złudzenie ochrony. Był też bazą wypadową dla łodzi i pontonów zabierających rannych i ratujących się na praski brzeg Wisły.

Jak pisze R. Bielecki 2) Przez cały dzień 23 września trwała jeszcze obrona kompleksu Wilanowska 1 -Solec 53. Dowodził tu kpt. „Jerzy” (Jerzy Białous) z „Zośki”, sprawujący komendę nie tylko nad ludźmi z własnego baonu, ale również nad niedobitkami z innych oddziałów. Z żołnierzy „Grażyny” byli […] „Nina” (Nina Dobosz) 3) […]

Wieczorem część Powstańców i kilku kościuszkowców pod dowództwem kpt. „Jerzego” szczęśliwie przebija się do Śródmieścia.

Jednak, kontynuuje Bielecki – Większość żołnierzy „Grażyny” zdecydowała się próbować, mimo wszystko przeprawy przez Wisłę.

W nocy z 22 na 23 września przeszli na statek „Bajka”, zakotwiczony nieomal na wprost domu Solec 53. „Nina”, która także znalazła się na „Bajce”, trafiła, do jakiegoś pontonu, prawdopodobnie jednego z tych, co przypłynęły poprzednich nocy i pozostały już uszkodzone na warszawskim brzegu. Płynęła razem z kościuszkowcami i żołnierzami AL. Kiedy byli już na środku rzeki, pocisk z moździerza trafił w ten ponton, wyrzucając wszystkich do wody. Ocalała tylko „Nina” i któryś z aelowców. Chłopak pomógł jej dopłynąć do praskiego brzegu.  4)

Po wojnie szczęśliwa żona Henryka Dobosza (1918-1993) i matka jedynego syna Jacka (1954)

Zmarła 13.07.1982 r. w Warszawie. Pochowana w grobie rodzinnym na Cmentarzu Bródzieńskim, przy   ul. Św. Wincentego 83 ( kwatera 4 I, rząd 1, grób 11)

______

1) Bielecki Robert, „Gustaw”  „Harnaś”. Dwa powstańcze bataliony, Warszawa 1989, s.486
2) op. cit., s.440
3) R. Bielecki używa tu małżeńskiego nazwiska J. Trylińskiej – Dobosz. Por. s.579 i 486
4) op. cit., s. 442

 

UWAGA:  W wykazie i biogramach Muzeum Powstania Warszawskiego – http://www.1944.pl/historia/powstancze-biogramy/Janina_Trelinska figurowła przez lata – mimo WIELOKROTNIE przesyłanych sprostowań – jako TrElińska

O dziwo! Ostatnio MPW uznało, że piszę prawdę i 14 stycznia 2014 r. ZMIENIŁO ZAPIS! Po wieloletnich namysłach stwierdzili, że jednak to TrYlińska, a nie TrElińska!